De American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) is een invloedrijke lobbygroep die zich inzet voor het bevorderen van de relatie tussen de Verenigde Staten en Israël. AIPAC werd opgericht in 1951 en heeft sindsdien een belangrijke rol gespeeld in het waarborgen van Amerikaanse steun aan Israël. De organisatie beschrijft zichzelf als een bipartijdige pro-Israël lobby en omvat leden van zowel Joodse als niet-Joodse achtergrond.
Hoewel AIPAC vaak wordt gezien als een Joodse organisatie vanwege haar sterke banden met Israël, is het belangrijk op te merken dat de leden en supporters van AIPAC afkomstig zijn uit diverse achtergronden en politieke stromingen. De organisatie streeft ernaar om een breed scala aan Amerikaanse steun voor Israël te mobiliseren, ongeacht religieuze of politieke affiliatie.
Priscilla Motman met een eerste presentatie van augustus 2026 van haar boek Mijn Nalatenschap
Loslaten is zelden gemakkelijk. Niet alleen neem je afscheid van een relatie of situatie, maar ook van de versie van jezelf die daarbij hoorde. Juist in dat proces ontstaat ruimte voor persoonlijke groei. Ware kracht zit niet in verbittering, maar in de keuze om ondanks teleurstelling vriendelijk, liefdevol en trouw aan jezelf te blijven. Je hoeft niet te leven volgens de verwachtingen van anderen. Door bewust je eigen pad te kiezen, ontdek je wie je werkelijk bent en wat jou gelukkig maakt. Elke stap die je zet vanuit authenticiteit brengt meer rust, vrijheid en innerlijke kracht. Durf los te laten wat niet langer bij je past en omarm de persoon die je aan het worden bent. Groei begint op het moment dat je kiest voor jezelf, zonder schuldgevoel en zonder jezelf te verliezen.
In deze video nemen we je mee langs twee frontlinies van strijd en veerkracht. In West‑Afrika zien we hoe de spanning tussen Burkina Faso en Nigeria oploopt nadat elf Nigeriaanse militairen worden vastgehouden. Diplomatie kraakt, de Verenigde Staten kondigen een reisverbod af, en de regio houdt de adem in. Achter de headlines schuilt een verhaal over macht, wantrouwen en de fragiele balans die West‑Afrika al zo lang probeert te bewaren.
En dan verschuiven we naar Suriname, waar de strijd een heel andere vorm heeft: de dagelijkse gevechten tegen torenhoge prijzen, beperkte middelen en een systeem dat piept en kraakt. De prijscontrole-afdeling heeft nauwelijks voertuigen, nauwelijks slagkracht. Toch staat er iemand op: een volkspresident die, ondanks alle tegenwind, probeert orde te scheppen. Burgers worden opgeroepen om via een nieuwe meld-app zelf mee te strijden tegen prijsopdrijving — een digitale vorm van volkskracht, geboren uit noodzaak.
...