De American Israel Public Affairs Committee (AIPAC) is een invloedrijke lobbygroep die zich inzet voor het bevorderen van de relatie tussen de Verenigde Staten en Israël. AIPAC werd opgericht in 1951 en heeft sindsdien een belangrijke rol gespeeld in het waarborgen van Amerikaanse steun aan Israël. De organisatie beschrijft zichzelf als een bipartijdige pro-Israël lobby en omvat leden van zowel Joodse als niet-Joodse achtergrond.
Hoewel AIPAC vaak wordt gezien als een Joodse organisatie vanwege haar sterke banden met Israël, is het belangrijk op te merken dat de leden en supporters van AIPAC afkomstig zijn uit diverse achtergronden en politieke stromingen. De organisatie streeft ernaar om een breed scala aan Amerikaanse steun voor Israël te mobiliseren, ongeacht religieuze of politieke affiliatie.
In Rotterdam-Noord begint een bijzonder tuinverhaal met iets dat op een stapel brandhout lijkt, maar een insectenhotel blijkt te zijn. Een rustige plek voor bijen, vliegen en andere kleine bewoners van de tuin.
Nina neemt ons mee in haar eerste eigen tuin, ontstaan vanuit haar ervaring bij GroenNoord. Met trots laat ze haar komkommers, rabarber, wortels, snijbiet, pepers en andere groenten zien. Zelfs Surinaamse hete pepers, afkomstig van haar tante, hebben een plek gekregen.
Tussen hibiscus, artisjokken en vergeten groenten vertelt Nina over haar reis van Suriname naar Rotterdam-Noord, de uitdagingen die ze onderweg tegenkwam en de rust en vreugde die tuinieren haar brengt.
Ook ontmoeten we Darlenne in een vredige gemeenschapstuin, waar mensen elkaar vinden in saamhorigheid en verbinding.
Een verhaal over tuinieren, oogsten, natuur, afkomst, gemeenschap en de kracht van samen iets laten groeien. Het oogstfeest van Stichting GroenGoed vormt het mooie slot.
In deze video nemen we je mee langs twee frontlinies van strijd en veerkracht. In West‑Afrika zien we hoe de spanning tussen Burkina Faso en Nigeria oploopt nadat elf Nigeriaanse militairen worden vastgehouden. Diplomatie kraakt, de Verenigde Staten kondigen een reisverbod af, en de regio houdt de adem in. Achter de headlines schuilt een verhaal over macht, wantrouwen en de fragiele balans die West‑Afrika al zo lang probeert te bewaren.
En dan verschuiven we naar Suriname, waar de strijd een heel andere vorm heeft: de dagelijkse gevechten tegen torenhoge prijzen, beperkte middelen en een systeem dat piept en kraakt. De prijscontrole-afdeling heeft nauwelijks voertuigen, nauwelijks slagkracht. Toch staat er iemand op: een volkspresident die, ondanks alle tegenwind, probeert orde te scheppen. Burgers worden opgeroepen om via een nieuwe meld-app zelf mee te strijden tegen prijsopdrijving — een digitale vorm van volkskracht, geboren uit noodzaak.
...